مرا روزی مباد آن دم که بی یاد تو بنشینم.

به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم

بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم

الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد

مرا روزی مباد آن دم که بی یاد تو بنشینم

حافظ

تو همانی که دلم لک زده لبخندش را......